ဒကာမ ေလး ေဝႏွင္း ႏွင္႔ အၿမင္ ဖလွယ္ၿခင္း

ဒကာမ ေလး ေဝႏွင္း

ႏွင္႔

အၿမင္ ဖလွယ္ၿခင္း

  

ဒကာမေလးေဝႏွင္း ဦးဇင္းက ဗုဒၶဘာသာရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ပါတယ္။ ဒကာမေလး ေဝႏွင္းကို ဦးဇင္း ပထမဆံုး သတိထားသိလိုက္ရတာက အဂၤလန္၊ မန္ခ်က္စတာက ေလဘာပါတီကြန္ဖရင့္မွာ ထင္ပါရဲ႕။ ဒကာမ ေလး မိန္႔ခြန္းေျပာတုန္းက စၿပီးသတိထားမိတာပါပဲ။ အဲဒီ ဗီြဒီယိုကို ၾကည့္ၿပီး ဦးဇင္းအေတာ္ေလး အားတက္ခဲ့ မိပါတယ္။ အင္မတန္မွ ဂုဏ္လည္းယူခဲ့မိပါတယ္။ ေနာက္ အဲဒီဗြီဒီယိုကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့၊ ဦးဇင္းမ်က္နွာေပၚမွာ မ်က္ရည္တစ္စက္မွ မက်ခဲ့ေပမယ့္၊ ရင္ထဲမွာ မ်က္ရည္အျပည့္ႏွင့္ ဘုန္းႀကီးတန္မဲ့ ဝမ္းနည္းၿပီး ငိုခဲ့ဘူးပါတယ္။ ႀကိတ္ၿပီးေတာ့လည္း ဝမ္းသာမိခဲ့ပါတယ္။

ဝမ္းနည္းရတဲ့အေၾကာင္းက ျပည္သူေတြေလးစားတဲ့ ကိုျမေအး၊ ျပည္သူေတြအတြက္ အက်ဥ္းက်ေနတဲ့ ကိုျမေအး၊ ဒကာမေလး ခ်စ္တဲ့ ေလးစားတဲ့ ဒကာမေလးရဲ႕ ဖခင္နဲ႔ ေကြကြဲၿပီး ခြဲခြာေနရတာ သိလိုက္ရလို႔ ဝမ္းနည္းတာပါ။ ဝမ္းသာမိတာက ဒကာမေလးက အားမာန္အျပည့္နဲ႔၊ ခံစားမႈအျပည့္နဲ႔၊ ၾကားရတဲ့သူေတြ ၾကက္သီးေမႊးညွင္းထေလာက္ေအာင္ ေျပာသြားတာကို ျမင္လိုက္ရလို႔ ဂုဏ္ယူဝမ္းသာမိခဲ့တာပါ။ ဒကာမေလး ဟာ ဒို႔ဗမာျပည္က ဒို႔လူမ်ိဳး၊ ဒို႔အားကိုးရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ဝမ္းသာခဲ့တာပါ။ မူစလင္မို႔လို႔၊ ဟိဒၵဴမို႔လို႔၊ ခရစ္ယာန္မို႔လို႔၊ ဗုဒၶဘာသာမို႔လို႔ ဆိုတာ ဦးဇင္းတို႔ရင္ထဲမွာ မရွိခဲ့တာအမွန္ပါ။ ဒကာမေလး ဘယ္ဘာသာကို ကိုးကြယ္ ကိုးကြယ္၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအတြက္ ယံုၾကည္ရမယ္၊ အားကိုးရမယ္ဆိုရင္၊ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ိဳးတိုင္း၊ လူမ်ိဳးအားလံုးက ေလးစားၾကမွာ၊ ၾကည္ညိဳၾကမွာ၊ ခ်စ္ခင္ၾကမွာ၊ အားကိုးၾကမွာ ေျမႀကီးလက္ခတ္မလြဲပါ ဒကာမေလး။

ဒီေနရာမွာကိုကိုႀကီးရဲ႕စကားကို အငွားယူၿပီးေျပာရရင္ "အမ်ိဳးသားေရးဟာ 'ဆား' လိုပါပဲ။ ဆားမပါရင္ ဟင္းမျဖစ္သလို ဆားမ်ားရင္လည္း ဟင္းပ်က္ပါတယ္။"  ဒကာမေလးဆားခတ္ဖို႔ေမ့နဲ႔ေနာ္။

အခု"ေျဖရွင္းရမယ့္ လူမ်ိဳးေရး၊ဘာသာေရးပဋိပကၡ" ဆိုတဲ့ ဗီြအိုေအက ဒကာမေလးရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးေဆာင္းပါးဖတ္ၿပီး ဒီစာကို ေရးဖို႔စိတ္ကူးေလးရလာတာပါ။ ဒကာမေလးက "အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ တစ္ဦးအေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုလို႔ရွိရင္ဒီလိုမ်ိဳးအၾကမ္းဖက္မႈဆိုတဲ့အရာကို လံုးဝယံုၾကည္ခ်က္မရွိဘူးရွင့္" လို႔ဆိုျပန္ေတာ့ ဝမ္းသာရျပန္ပါၿပီ။ အၾကမ္းဖက္မႈကို မလိုလားတဲ့၊ အၾကမ္းဖက္မႈကို ဆန္႔က်င့္တဲ့ ဒကာမေလး သာဓု သာဓု၊ လူတိုင္း လူတိုင္း အၾကမ္းဖက္မႈကို ဆန္႔က်င္သင့္ပါတယ္။ မေထာက္ခံသင့္ပါဘူး။ အင္ဒိုနီးရွားက ျမန္မာသံရုံးေရွ႕၊ အီဂ်စ္ႏိုင္ငံက ျမန္မာသံရုံးေရွ႕၊ ကူဝိတ္၊ အိႏိၵယ စတဲ့ျမန္မာသံရုံးေရွ႕ေတြမွာ၊ ကလဲ့စားေခ်ပစ္ရမယ္၊ ဗမာျပည္ကို သြားၾက၊ ငါတို႔မူစလင္ညီအစ္ကိုေတြအတြက္ လက္စားေခ်ၾကဆို႔တဲ့ သံရုံးေရွ႕က ဆႏၵေတြ အသံေတြဟာ အင္မတန္ေၾကာက္စရာ လန္႔စရာေတြပါတကား။ အၾကမ္းဖက္ရန္ၾကံစည္ေနၾကၿပီလား၊ဒါေလးေတြကိုဒကာမေလးအေနနဲ႔အၾကမ္းဖက္မႈကိုဆန္႔က်င္တဲ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကိုလိုလားတဲ့သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ဒကာမေလး အဲဒါေလးေတြကို တားျမစ္ေပးဖို႔ ဦးဇင္းေမွ်ာ္လင့္ေနပါတယ္။ တတ္အားသေရြ႕ပါ။ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္အခ်င္းခ်င္းဆိုေတာ့ ဒကာမေလးေျပာရင္ေတာ့ ရေလာက္ေကာင္း တန္ရဲ႕။

ဒကာမေလးက"ရိုဟင္ဂ်ာလို႔ မေခၚခ်င္ဘူး။ရတယ္ ကိစၥမရွိဘူး။ ရိုဟင္ဂ်ာလို႔ မေခၚခ်င္ဘူးဆိုရင္ မင္းတို႔ ဘယ္လိုေခၚခ်င္သလဲ" ဆိုေတာ့၊ ျပည္တြင္းက အေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ရိုဟင္ဂ်ာလို႔ မေခၚပဲ အဂၤလီေတြလို႔ေခၚေနၾကပါတယ္။ ဒကာမေလးကေတာ့ သေဘာတူရဲ႕လား?။ ၿပီးေတာ့ အဲဒီဘဂၤလီေတြဟာ ဗမာျပည္က တိုင္းရင္းသားေတြ မဟုတ္ၾကဘူးလို႔ ေျပာေနၾကျပန္တယ္။ ဒကာမေလးကေရာ အဲဒီဘဂၤလီေတြ ဟာ ဗမာျပည္က တိုင္းရင္းသားေတြမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို သေဘာတူရဲ႕လား လက္ခံရဲ႕လား?။

ေနာက္ဒကာမေလးကရန္ကုန္၊မႏ ၱေလးက ျမန္မာမူစလင္ေတြကိုယ္တိုင္ တခ်ိဳ႕မွတ္ပံုတင္မရွိတဲ့ အေၾကာင္းေျပာတာ ဘယ္သူမွျငင္းလို႔မရပါဘူး။ ဒကာမေလး လံုးဝမွန္တယ္။

ဒါေပမယ့္မွတ္ပံုတင္မရွိဘဲမူစလင္အေၾကာင္းပဲေျပာေနေတာ့ မူစလင္မဟုတ္တဲ့ သူေတြေတာ့ မွတ္ပံုတင္ေတြ ကိုယ္စီရွိေနၾကတယ္လို႔ ဒကာမေလးယူဆေလသလား၊ သို႔တည္းမဟုတ္ မူစလင္ေတြမရွိတာ ပဲေျပာမယ္၊ ဒါပဲစိတ္ဝင္စားတယ္၊ တျခားဟာေတြ စိတ္မဝင္စားဘူး ဆိုတဲ့သေဘာလား။ ဒကာမေလး အဲဒီစိတ္မ်ိဳးေတာ့ မထားပါနဲ႔ကြယ္၊ သေဘာထားႀကီးတဲ့ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္တစ္ဦးအေနနဲ႔ ဘာသာဝင္ အားလံုး အတြက္ ေျပာေပးပါဦးလို႔ ဦးဇင္းတိုက္တြန္းပါရေစ။ စိတ္ေတာ့ မရွိနဲ႔ေနာ္။

ေနာက္တစ္ခုက ဒကာမေလးက "တရားမဝင္ လာေနထိုင္တယ္ဆိုၿပီး ထားပါအံုး။ တရားမဝင္ လာေနထိုင္တယ္။ သူတို႔အေနနဲ႔ သူတို႔က လူမဟုတ္ေတာ့ဘူးလား။ သူတို႔အေနနဲ႔ က်မတို႔မွာရွိေနတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရးမ်ိဳး သူတို႔အေနနဲ႔ မပိုင္သင့္ဘူးလား" တဲ့ ကိုယ္ဟာကိုယ္ ျပန္ေျဖၾကည့္ေသးလား ဒကာမေလး။ ဦးဇင္း ႀကိဳးစားေျပာၾကည့္မယ္ေနာ္၊ မွားရင္လည္း ျပင္ေပးပါ။ တရားဝင္ေနထိုင္တဲ့ လူေရာ၊ တရားမဝင္ေနထုိင္တဲ့ လူေရာ အားလံုးလူပါပဲ။ ဒကာမေလးတို႔ ဦးဇင္းတို႔ တိုင္းရင္းသားေတြ ျဖစ္ၾကတဲ့ ျမန္မာေတြ၊ ရွမ္းေတြ၊ ခ်င္းေတြ၊ မြန္ေတြ၊ စတဲ့ စတဲ့ တုိင္းရင္းသားေတြဟာလဲ တရားမဝင္ေနထိုင္ၾကတာေတြ ထိုင္းႏိုင္ငံမွာ၊ မေလးရွားမွာ၊ အိႏိၵယမွာ ရွိေနၾကပါတယ္။ ဒကာမေလးတို႔ ဦးဇင္းတို႔ရဲ႕  ညီအစ္ကို တိုင္းရင္းသားေတြဟာ မတရားအႏိုင္က်င့္ခံၾကရတယ္။ ေခါင္းပံုျဖတ္ခံၾကရတယ္။ သူတို႔တေတြဟာ သူမ်ားႏိုင္ငံသြားၿပီး၊ ငါတို႔ကို ဘာတိုင္းရင္းသားအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳပါ။ ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ အသိ အမွတ္ျပဳေပးပါဆိုၿပီးေတာင္းဆိုေနၾကတာလဲမဟုတ္ပါဘူး။ သူတို႔တေတြဟာ မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ႏွစ္ဆက္ စသည္ အဲဒီႏိုင္ငံမွာ ေမြးဖြားခဲ့ၾကေပမယ့္ အဲဒီႏိုင္ငံသားလည္း မျဖစ္ၾကပါဘူး။ လူ႔အခြင့္အေရးလဲ သူတို႔ႏိုင္ငံသားေတြနဲ႔ တျခားစီ ခြဲျခားဆက္ဆံခံၾကရတယ္ဆိုတာ ဒကာမေလးလဲ ၾကားလိမ့္မယ္လို႔ ဦးဇင္းထင္ပါတယ္။

မေလးရွားမွာ လူ႔အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ခံၾကရတဲ့ ဒကာမေလးတို႔ ဦးဇင္းတို႔ရဲ႕ တုိင္းရင္းသားေတြ အေၾကာင္းေျပာဖို႔လိုလိမ့္မယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္။ မေလးရွားဝန္ႀကီးခ်ဴပ္က " We do support human rights, but we must do so within the boundaries set by Islam," လုိ႔ေျပာသြားတာ ဒကာမေလး ဘယ္လိုသေဘာရလဲ။ ဒကာမေလးတို႔ ဦးဇင္းတို႔ရဲ႕ တိုင္းရင္းသားေတြ ဆံုးရႈံးေနၾကရတဲ့ လူ႔အခြင့္အေရး အေၾကာင္းလဲ အားစိုက္ေစခ်င္ပါတယ္။

ဦးဇင္းအေနနဲ႔ေတာ့ေလ လူခ်င္းတူေပမယ့္ အသက္ရႈကြဲတယ္ဆိုတဲ့ ဗမာစကားပံုကို မေမ့ေစခ်င္ဘူး။ သတိရေစခ်င္တယ္ ဒကာမေလး။ အားလံုးဟာ လူေတြခ်ည္းပဲ လူ႕အခြင့္အေရးအတူတူ ရသင့္တယ္လို႔ ဒကာမေလးထင္ရင္၊ စစ္အစိုးရအေပၚခ်မွတ္ဖို႔ sanction ၊ စီးပြားေရးပိတ္ဆို႔ဖို႔လႈပ္ရွားေနစရာ၊ ေၾကြးေၾကာ္ေနစရာ အေၾကာင္းမရွိေတာ့ဘူးလို႔ ဦးဇင္းထင္တယ္။ ဒကာမေလး ဘယ္လိုသေဘာရလဲ။ ေနာက္တစ္ခုက တရားဝင္ေနထိုင္သူနဲ႔၊ တရားမဝင္ေနထိုင္သူဟာ အခြင့္အေရးခ်င္းအတူတူပဲလို႔ ယူဆရင္၊ ဒကာမေလးတို႔ေနထိုင္တဲ့ အဂၤလန္မွာ တရားမဝင္ေနထိုင္တဲ့သူေတြ အိမ္ခန္းငွားလို႔ရပါသလား။ မဲေပးပိုင္ခြင့္ရွိပါသလား။ အလုပ္လုပ္လို႔ရပါသလား။ ဒကာမေလးကေရာ အဂၤလန္မွာ တရားဝင္ ေနထိုင္ေနတာလား။  လားေပါင္းမ်ားစြာေပါ့ ဒကာမေလးရယ္။ အခ်ိန္ရမွ ေျဖပါ။

ၿပီးေတာ့ သတင္းသမားေတြ၊ မီဒီယာသမားေတြ ဆြေပးခ်က္ကေတာ့ ေျပာစရရာမရွိေလာက္ေအာင္ ပါပဲ။ ဆြေပးတိုင္း ကေနလို႔ေတာ့လဲ မေတာ္ဘူးေပါ့ေလ။ ေနာက္ ဒကာမေလးေျပာသလို facebook ေပၚက ဆဲတာေတြ ဆိုတာေတြကေတာ့ လြန္ေရာပဲ ႏွစ္ဖက္လံုးကပဲ ထင္ပါရဲ႕။ ေအးေပါ့ေလ သူတို႔တတ္သေလာက္ မွတ္သေလာက္ ေျပာၾက ေရးၾကေပါ့ေလ၊ ဆဲတာပဲ တတ္တဲ့လူကလဲ ဆဲတာပဲေပါ့ေလ။ လိမ္တဲ့ဟာကလဲ ႏွစ္ဖက္လံုးကပဲနဲ႔ တူပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက Burma Campaign UK ကို ေဝဖန္တာေၾကာင့္ေတာ့ စိတ္မထိခိုက္ပါနဲ႔ကြယ္။ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကို လာၿပီးထိခိုက္လာရင္သာ ကာကြယ္ပါ၊ ေစာင့္ေရွာက္ပါကြယ္။ ဒကာမေလးတို႔၊ ဦးဇင္းတို႔ ဗမာႏိုင္ငံမွာက ဘာသာေပါင္းစံုဆိုေတာ့ အတူတကြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကရမွာေပါ့ ဒကာမေလး။ မတူညီတာေလးေတြ အတူတူျမင္ရတာလဲ တမ်ိဳးၾကည္ႏူးစရာပါပဲ။ မတူညီတာေတြ အတူေအးခ်မ္စြာ ေနထိုင္ျခင္းဟာ သေဘာထားႀကီးျမတ္ျခင္းပဲမဟုတ္လား။ တနည္းဆိုရရင္ အဲဒါ ဒီမိုကေရစီပဲ မဟုတ္လား။ ေနာက္ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံႀကီးမွာဆိုရင္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ႏွင့္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္မဟုတ္ဘဲ ခရစ္ယာန္၊ ဟိႏၵဴ၊ ဗုဒၶဘာသာဝင္စသည္တို႔ ထိမ္းျမားမဂၤလာျပဳရင္၊ ဘယ္ဘာသာထဲကိုမွ ကူးေျပာင္းစရာမလိုဘဲ၊ မတူညီတာေတြ အတူတကြေနႏိုင္ၾကေတာ့မယ္။ အဲဒါ ဒီမိုကေရစီ မွတ္တာပါပဲ။ တစ္နည္း အဲဒါအျမင္က်ယ္တာေပါ့ေနာ္။ ေၾသာ္ ကိုကိုႀကီးေျပာတဲ့ "ဆား" ကိုလဲ မေမ့နဲ႔ေနာ္။

ေနာက္ ဒကာမေလးနဲ႔ ဒကာမေလးရဲ႕ Burma Campaign UK အေနနဲ႔ ရိုဟင္ဂ်ာေတြကို ကူညီတယ္။ ပံ့ပိုးမႈေတြရွိတယ္။ အထူးသျဖင့္ ၿဗိတိသွ်ပါလီမန္မွာ သြားၿပီးေတာ့ တင္ျပႏိုင္ဖို႔ ကူညီႏိုင္တယ္ဆိုရင္၊ ဒကာမေလး အေနနဲ႔ Burma Campaign UK နဲ႔တြဲၿပီး မိမိတို႔တိုင္းရင္းသား ညီအစ္ကိုအရင္းအခ်ာေတြျဖစ္တဲ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားေတြ၊ ၿမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြ၊ စသျဖင့္ေပါ့ေလ သူတို႔ကိုလဲပဲ ၿဗိတိသွ်ပါလီမန္မွာသြားၿပီး လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖာက္ ခံေနရတာေတြတိုင္းတစ္ပါးမွာတရားမဝင္ေနထိုင္သူေတြေရာ တရားဝင္ ေကာင္းမြန္စြာ သကက္ေမြးဝမ္းေႀကာင္ၿပဳေန ရေသာ္လည္း လူ႔အခြင္႔အေရးအၿပင္ အလုပ္သမားအခြင္႔အေရးေတြခ်ိဳးေဖာက္ခံေနရတာေတြ

  တင္ျပႏိုင္ဖို႔ ပံ့ပိုးကူညီပါလို႔ ဦးဇင္းေမတၱာရပ္ခံပါတယ္။

တိုင္းျပည္နဲ႔ ဗမာျပည္က တိုင္းရင္းသားေတြအားလံုးရဲ႕ အက်ိဳးကို မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္ရိုးသားစြာ အနာဂတ္လူငယ္ေတြပါ စံထားႏိုင္ေအာင္ ဆထက္တပိုးဆက္လက္ၿပီး ဆယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစ။

                                                                                     ေမတၱာမ်ားစြာျဖင္႔
                                                                                ဘုန္းဘုန္း ဦးေကာဝိဒ
                                                                                  Read more

Taliban condemn Burmese Muslims’ massacre

Strongly condemning the ongoing massacre of Muslims in Burma (Myanmar), Afghan Taliban on Friday called upon the world to immediately take steps to stop the killings.
       Taliban Spokesman Zabihullah Mujahid also urged the Burmese government to immediately stop the grave violation of human rights. Read more

Malaysian PM warns against liberalism, pluralism

Malaysian Prime Minister Najib Razak said he supported human rights but "within the boundaries set by Islam",Read more!

WHO KILLED AUNG SAN?

Who really killed Bogyoke Aung San was the British government. It was their plot.
 I suppose there were three reasons why he was killed. Firstly, Bogyoke Aung San was the leader who could organise and unite the whole country so they were afraid of the whole of Burma uniting. This was the main reason. Secondly, Bogyoke Aung San could reunite with the Communist Party of Burma. They were worried about that too. And finally, they supposed that they could handle Burma more easily if they removed him. These were the reasons why he was killed. Read more

Nationalism is like salt!

  အမ်ိဳးသားေရးဟာ “ဆား” လုိပါပဲ။ ဆားမပါရင္ ဟင္းမျဖစ္သလုိ ဆားမ်ားရင္လည္း ဟင္းပ်က္ပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔က အမ်ိဳးသားေရးကို ခ်ိန္ခ်ိန္ဆဆနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံရဲ႕ အက်ိဳးစီးပြား၊ အိမ္နီးခ်င္း ႏုိင္ငံေတြနဲ႔ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးတဲ့ ဆက္ဆံေရး၊ ႏိုင္ငံတကာ မိသားစုနဲ႔ ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးတဲ့ ဆက္ဆံေရး ဆုိတာေတြကို တၿပိဳင္နက္တည္းမွာ တည္ေဆာက္ၾကရမွာပါ။ link

  တတ္နိုင္သေလာက္ကူညီပါရေစ၊ ဗမာ နိုင္ငံ ႏွင္ ဗမာလူမ်ိဳးေတြ ရဲ့ အေႀကာင္းကို ဂဃနဏ မသိႀကတဲ႔ နိုင္ငံႀကားသားေတြက ဘဂၤလီ အေရးႏွင္႔ ပတ္သက္ၿပီး၊ ဗမာေတြနဲ ဗမာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြဟာ ရက္စက္တယ္၊ လူမ်ိဳးေရးခြဲၿခားတယ္လို႔ တဖက္သတ္ ၿမင္ေနႀကပါတယ္။ သူတို႔ဟာ ၆၀(သို႔) ၇၀ ရာခိုင္နုံးၿပည္႔ေတာင္မရွိလွတဲ လူမူေရးရူေထာင္႔တခုထဲ က ေၿပာဆို ကဲရဲ့ေနႀကတာေတြမ်ားပါတယ္။ သမုိင္းရူေထာင္႔၊ ဥပေဒရူေထာင္႔၊ နိုင္ငံေရးရူေထာင္႔၊ အမ်ိဳးသားအရး ရူေထင္႔၊ ဘာတခုမွ မႀကည္႔ဘဲ ေဝဘန္ကဲရဲ့ေနႀကတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီလို ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ႀကတဲ နိုင္ငံၿခားသား ေတြဟာ ဗုဒၶဘာသာဘုန္းေတာ္ႀကီးေတြအေနနဲ႔ မိမိတို႔ရဲ တိုင္းရင္းသားေတြကို ကဲရဲ့ ေဝဖန္ၿပီး၊ ဘဂၤလီေတြကို ကာကြယ္ ေထာက္ခံ တာကို ေမွ်ာ္လင္႔ေနႀကပါတယ္။ အဲဒါကေတာ ဆင္႔ဟာ ကို ေခြးမွ်ာ္လို ၿဖစ္ေနေတာမယ္ ဆိုတာ သူတို႔ သေဘာ မေပါက္ရွာႀကပါ။ ဒါေပမဲ ဒါဟာ ဒုကၡေယာက္သူကို မသနားလို႔မဟုတ္ပါ၊ ဒုကၡေရာက္သူတိုင္းကိုသနားပါတယ္။ ဂဒါဖီလို၊ ဆဒန္ဟူစိန္လို၊ သန္ေရႊလို ရက္စက္ယုတ္မာသူမ်ားကိုေတာင္သနားပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရား ဟာ ေဒဝဒတ္လို ပုဂၢိဳလ္ ကိုေတာင္သနားတတ္တယ္ ဆိုတဲ၊ ဗုဒၶဘာသာေတြရဲ့ စိတ္ကို သူတို႔သေဘာမေပါက္ႀကရွာေပ။ ေဒဝဒတ္ ဒုကၡေရာက္တာ၊ သူငရဲႀကတာ ၿမတ္စြာဘုရားက မသနားလို႔မဟုတ္ဘူးဆိုတာကိုလဲ သူတို႔ေတြ သေဘာေပါက္နိုင္ႀကလိမ့္မည္ မထင္ေပ။ ရွိေစေတာ ရွိေစေတာ၊ ကိုယ္လုပ္စယာရွိတာကိုသာ စိတ္ရွည္ရွည္ထားၿပီ လုပ္ႀကပါစို႔။ link

Judge

Dear sisters and brothers and seekers after truths,

Not to see pleasant is painful and painful is the sight of the unpleasant.

We live in a world that thrives on conflict. Conflict is being rooted in envy and avarice. Where there is conflict, there are people who are sufferings. And when good people/ good-hearted people have heard about these, they try to show their compassion. Compassion covers the emotional or feeling side of our nature. And we try to preach what we feel is true, even without proper understanding. Sometime even we try to force everyone else to accept it. The more we try to make conditions conform to our ideas, the more frustrated we get. 

People who are emotional are very sensitive, and they are mainly concerned with likes and dislikes, pleasant and unpleasant feelings, no matter whether their judgment is right or wrong. The result is that we end up being good-hearted fools, very kind people but with little or no understanding.

    We judge, we judge and we judge……  (Sometime judge alone just fan the flame)

   We judge, react and take things according to our nature. We act and react to outside stimuli according to our nature. That is we see everything through colored glasses of our own, therefore if a person is supposed to be broad-minded and unprejudiced he/she can be only to the extent of his/her particular nature.

  Right understanding is a key note in everything. Let’s try to develop right understanding. Let’s try to use our intelligence for reflection and contemplation of things.

အမ်ိဳးမာန္တက္ အေၿပာရခက္သူ အေႀကာင္း

ဘုရားရွင္လက္ထက္က တိႆဆိုတဲ ရဟန္းတပါး ရွိခဲ႔ဘူးပါတယ္။ အဲဒီ တိႆဆိုတဲ႔ ရဟန္းဟာ ၿမတ္စြာဘုရား နဲ႔အမ်ိဳးေတာ္တယ္။ (သုေဒၶါဒနမင္းႀကီးရဲ့ ႏွမေတာ္ အမိတာေဒဝီ မိဘုရားရဲ့ သား) ၿဖစ္ပါတယ္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီမွ၊ အရြယ္ႀကီးမွ ရဟန္းဘဝ ေရာက္ပါတယ္။ (တနည္း ေတာထြက္ရဟန္း)

ၿပီးေတာ႔ သူရဟန္းဘဝ ေရာက္လာတာပံုကလဲ (သဒၶါပဗၺဇိတ)”ယုံၾကည္ျခင္းေၾကာင့္ ရဟန္းျပဳသူ၊ သာသနာ ကိုႀကည္ညိဳလို႔ ရဟန္းၿပဳသူ” မဟုတ္ဘဲ၊ (အသၿပာပဗၺဇိတ) “လာဘ္လာဘ ကိုေမွ်ာ္ကုိးလို႔ရဟန္းၿပဳသူ” ၿဖစ္ပါတယ္။ ၿမတ္စြာဘုရားႏွင္႔ ဝမ္းကြဲညီအကိုေတာ္ေပမဲ႔ သူဟာ ၿမတ္စြာဘုရားကို နားမလည္၊ နားလည္ေအာင္လည္းမႀကိဳးစား။

       

  သူဟာ ၿမတ္စြာဘုရားကို ၿမတ္စြာဘုရားအၿဖစ္ နားမလည္ပဲ၊ သူဦးေနာက္တိမ္တိမ္နဲ႔ ၿမတ္စြာဘုရားကို သာကီဝင္မင္းသား တဦးအေနေလာက္ပဲနားလည္ပါတယ္၊ ၿမတ္စြာဘုရားကို သဒၶတၳမင္းသားတစ္ဦးလုိ သူနားလည္ထားတယ္။ ဘုရားမၿဖစ္ခင္ သဒၶတၳ ႏွင္႔ ဘုရာၿဖစ္ၿပီး သဒၶတၳ ဟာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတည္း ဆိုေပမဲ အေၿခေနႏွင္႔ အခ်ိန္အခါ ေတြရဲ့ မတူညီခ်က္ကို တိႆ ဆိုတဲ႔ ရဟန္း သေပါမ ေပါက္ရွာပါ။

         သူသေပါ ေပါက္တာက သာကီဝင္မင္းသား ၿဖစ္တဲ႔ ၿမတ္စြာဘုရား ဟာ လာဘ္လာဘေပါတယ္၊ ႀကည္ညိဳေလးစာသူေပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔ “ၿမတ္စြာဘုရားႏွင္႔ အမ်ိဳးေတာ္တဲငါ၊ သာကီဝင္မင္းသားၿဖစ္တဲငါလဲ သကၤန္းဝတ္ ရဟန္းၿပဳရင္ေတာ၊ ၿမတ္စြာဘုရားရဲ အရွိန္ ႏွင္႔ ငါလဲ လာဘ္လာဘေတြႏွင္႔ ႀကည္ညိဳေလးစားတဲလူေတြေပါမွာပဲ” ဆိုတဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင္႔ အသက္ႀကီးမွ ရဟန္းေဘာင္ဝင္ သကၤန္းဝတ္လုိက္ပါတယ္။ (ေကာင္းလုိက္တဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္၊ ႀကံ့ဖြတ္ဝင္တဲ႔ရည္ရြယ္ခ်က္လိုလို ဘာလုိလို)

     သကၤန္းဝတ္ၿပီး ရဟန္း ၿဖစ္တာနဲ ခ်က္ခ်င္း ဆိုသလုိပဲ တိႆ ဆိုတဲ ရဟန္း ဟာ၊ သူ႔ရည္ရြယ္ခ်က္ၿဖစ္ေၿမာက္ေရး၊ အေကာင္အထည္ေပၚေပါက္ေရး စ ေတာတာပါပဲ၊ ဒါေႀကာင္႔ တိႆ ရဟန္း ဟာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးရဲ အလည္ဗဟိုမွာရွိတဲ ဧည့္သည္ အလာမ်ားတဲ ဧည့္ခံ ဇရပ္ႀကီးေပၚမွာ ဆရာေတာ္ႀကီးဂုိက္နဲ မိန္႔မိန္႔ႀကီးထိုင္ၿပီး သီတင္းသံုးေနပါေတာတယ္။ အဲဒီမွာ ရပ္ေဝး ရပ္နီးက လာသမွ် ဧည့္သည္၊ ၿမတ္စြာဘုရားကို ဖူးေမွ်ာ္ဘို႔ လာသမွ် ဧည့္သည္ မ်ားဟာ  ဧည့္ခံဇရပ္ႀကီး  ဝင္ႀကပါတယ္၊ ဝင္တာနဲခ်က္ခ်င္း ဆရာေတာ္ႀကီးဂိုက္နဲ မိန္႔မိန္႔ႀကီးထိုင္ေနတဲ တိႆ ဆိုတဲရဟန္းကို ေတြ႔ ၿမင္ႀကရတာပဲ၊ ၿမင္တာနဲ ဧည့္သည္ အာဂႏၱဳရဟန္းမ်ာကလဲ တႆရဟန္းကို ဆရာေတာ္ႀကီး ေထရ္ႀကီး ဝါႀကီး သက္ေတာ္ႀကီးရင္႔တဲ ဆရာေတာ္ႀကီးပဲထင္ၿပီး     အရုိအေသ ၿပဳႀက၊ ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ၿပဳႀက၊ ေၿခဆုပ္လက္နယ္ လုပ္ေပးႀကပါေတာတယ္။ အဲဒါကို ဘာမွမေၿပာဘဲ စိတ္ထဲမွာ က်ိတ္ၿပီး ဝမ္းသာေနပါေတာတယ္။

        အဲဒီအခ်ိန္မွာ ရဟန္းငယ္ တပါး က၊ “ အရွင္ဘုရား ဝါေတာ္ဘယ္ေလာက္ရိွၿပီလဲဘုရား” လို႔ေမးလုိက္ေတာ၊ တႆ ဆိုတဲ ရဟန္းက  “ငါတို႔က အသက္ႀကီးမွ ရဟန္းဘဝေရာက္တာပါကြာ၊ တစ္ဝါမွ မရေသးပါဘူ” ဆိုၿပီး ၿပန္ေၿပာသတဲ။

        အဲဒီေတာ ရဟန္းငယ္ က “ အရွင္ဘုရား၊ အရွင္ဘုရားက ဝိနည္းသိကၡာပုဒ္ ကုိမေလးစား တဲပုဂၢဳိလ္ ပဲ၊ယဥ္ေက်းမူ မရွိတဲ ပုဂၢိဳလ္ပဲ၊ ကိုယ္႔ရဲ အတိုင္းအတာကို မသိတဲ ပုဂၢိဳလ္ပဲ၊ အရွင္ဘုရားက ႀကြလာတဲ ေထရ္ႀကီး ဝါႀကီး ကိုယ္႔ထက္ႀကီးႀကတဲ ရဟန္းေတြႀကြလာတာၿမင္လွ်က္နဲ႔ ရိုေသေလးစားတဲ အမူအရာလဲ မၿပဘူး၊ သူမ်ားက လာၿပီး ဝတ္ႀကီးဝတ္ငယ္ အရိုအေသ လာၿပဳလွ်င္လဲ အရွင္ဘုရားက တဝါမွ မရေသးတဲ႔အေႀကာင္းကိုလဲ ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းဘာမွ မေၿပာဘဲ မေထရ္ႀကီးေယာင္ေဆာင္ၿပီး တိတ္တိတ္ ဆိတ္ဆိတ္ကေလး က်ိတ္ၿပီး အရွင္ဘုရားက ဝမ္းသာေနေသးတယ္၊ အရွင္ဘုရားလုိပုဂၢဳိလ္ ဒီသာသ ေတာ္မွာ ရွိတာ အံ႔ဩပါရဲ့၊ (ရဟန္းေတာထြက္အၿပာခက္ ဆိုတာ အရွင္လုိ ပုဂၢဳိလ္ေတြကိုေၿပာတာၿဖစ္မယ္” )လုိ႔လဲေၿပာလုိက္ေတာ႔

        တိႆဆိုတဲ႔၊ အသက္ႀကီးမွ ဝတ္လာတဲ ရဟန္းဟာ မင္းမ်ိဳး၊ဘုရင္မ်ိဳး၊ ခတၱိယမ်ိဳးႏြယ္ ၿဖစ္တဲအတြက္ ရဟန္းငယ္စကားကိုႀကားလုိုက္တာနဲခ်က္ခ်င္း ခတၱိယမာန္ကို နိုးဆြလိုက္သလို ၿဖစ္သြားပါတဲအတြက္၊ တိႆဆိုတဲရဟန္း၏ ရင္ထဲ ေဒါသမီးဟုန္းဟုန္းထၿပီး  „နင္တို႔ဘယ္သူ႔ဆီလာႀကတာလဲ၊“ လို႔ေမးလုိက္ေတာ႔ တပည္႔ေတာ္တို႔ ၿမတ္စြာဘုရားဆီလာတာဘုရား“ ေၿပာေတာ၊ “နင္တို႔ ငါ႔ကို ဘယ္လုိုပုဂၢဳိလ္ထင္ႀကလုိ႔လဲ၊ နင္တို႔လုိ အနိမ္႔စားပုဂၢဳိလ္က ငါလုိ အၿမတ္စားပုဂၢိဳလ္ ကို မထီေလးစားေၿပာေကာင္းလားဆိုၿပီး“ ေဒါသဟုန္းဟုန္းထသြားပါေတာတယ္။

        တိႆမေထရ္ရဲ့စိတ္ထဲမွာ ၿမတ္စြာဘုရားလဲခတၱိယ၊ ငါလဲခတၱိယ၊ၿမတ္စြာဘုရားလဲသာကီဝင္မင္းမ်ိဳး၊ ငါလဲသာကီဝင္မင္းမ်ိဳး၊ ၿမတ္စြာဘုရားကို ႀကည္ညိုနိုင္လွ်င္ ငါ႔ကိုလဲ ႀကည္ညိုနုိင္ရမယ္၊ ၿမတ္စြာဘုရားကိုရွိခိုးနိုင္လွ်င္ ငါ႔ကိုလဲ ရွိခုိးနိုင္ရမယ္ ဆိုတဲစိတ္သူ႔ရင္ထဲမွာကိန္းေအာင္းေနပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔ နင္တို႔ကိုႀကူပင္ခုတ ္ႀကူငုတ္မႀကံ အၿမစ္ကရွင္းၿပစ္မယ္ဆိုတဲ စိတ္နဲ၊ ၿမတ္စြာဘုရားဆီကိုသြားတိုင္ႀကားပါေတာတယ္။ မ်က္ရည္ထြက္ေလာက္ေအာင္ ဆတ္ဆတ္ခါ နာႀကည္းသြားတာေပါ။

        အဲဒီအခါမွာ ၿမတ္စြာဘုရားက-

 *“တိႆ၊ ဘာကိစၥ ေလွ်ာက္ထားဖို႔ ရိွသလဲ။

                        မွန္လွပါ၊ အာဂႏၱဳ ရဟန္းေတြက တပည္႔ေတာ္ကို ဆဲႀကပါတယ္ဘုရား။

                        *“သင္က ဘယ္ေနရာမွာ ရွိေနခဲ႔သလဲ၊

                        မွန္လွပါ၊ တပည္႔ေတာ္က ေဇတဝန္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးရဲ့ အလယ္ဗဟိုမွာ ရိွတဲ႔

                        ဧည့္ခံဇရပ္ႀကီးေပၚမွာ ေနပါတယ္ဘုရား။

                        *“အဲဒီေတာ၊ အာဂႏၱဳ ရဟန္းေတြလာ တာကို ၿမင္ပါသလား၊

                           မွန္လွပါ၊ ၿမင္ပါတယ္ဘုရား၊

*“ခရီးဦး ႀကိဳဆိုၿခင္း ဆိုတဲ႔ အလုပ္ကိုေယာ လုပ္သလား၊

 “မလုပ္မိပါဘုရား၊

*“ပရိကၡရာမ်ားကို လွမ္းယူတာတို႔ဘာတို႔ လုပ္သလား၊

 “မလုပ္ပါဘုရား၊

*“ႀကြလာတဲ အာဂႏၱဳ မေထႀကီးေတြအတြက္၊ ေသာက္ေရ ကပ္တာတို႔၊ အိပ္ရာ၊ေနရာ ခင္းေပးတာတို႔ စတဲ႔ အလုပ္ေတြကိုေရာ လုပ္သလား။

 မလုပ္ပါဘုရား။

*”တိႆ၊ဒါဆို သင္႔မွာသာ အၿပစ္ရွိတယ္၊ ႀကြလာႀကတဲ႔ ဧည့္သည္ အာဂႏၱဳ ေတြအတြက္ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္ေအာင္ၿပဳလုပ္ရမည့္တာဝန္သင့္မွာ ရွိပါတယ္၊ အဲဒီလိုမွ မလုပ္နိုင္လွ်င္၊ မလုပ္ခ်င္လွ်င္ ဧည့္သည္ေတြ ဝင္ထြက္သြားလာတဲ႔ ဧည့္ခံဇရပ္မွာ မေနသင္႔ဘူး၊ ဧည့္ခံဇရပ္မွာ ေနလွ်င္ ဧည့္သည္ အာဂႏၱဳက ရဟန္းမ်ားအေပၚမွာ ဝိနည္းေဒသနာေတာ္အရ ဧည့္ဝတ္ေက်ပြန္ရမယ္၊ ဧည့္ဝတ္ေက်ၿပဳၿခင္းဟာ အိမ္ရွင္တို႔ရဲ တာဝန္ ဝတၱရား ၿဖစ္တယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ ဧည့္သည္ အာဂႏၱဳ ရဟန္းေတြကို ေက်နပ္ေအာင္ သင္ေတာင္းပါလိုက္ပါ“ လို႔ ၿမတ္စြာဘုရားက မိန္႔ႀကားလုိက္ပါတယ္။

    ၿမတ္စြာဘုရားရဲ့ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ကိုႀကားရတဲအခါ တိႆရဟန္း ဟာ အင္မတန္ တုန္လုပ္သြားပါေတာတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ တိႆရဟန္းရဲ့ ရင္ထဲ စိတ္ထဲမွာ၊ သူဟာ ၿမတ္စြာဘုရားႏွင္႔ အမ်ိဳးေတာ္တယ္၊လူမ်ိဳးခ်င္းတူတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ လူမ်ိဳးခ်င္းတူတဲ့ ၿမတ္စြာဘုရားက သူ႔ကို ေဖးေဖး မမႏွင့္ မ်က္ႏွာသာေပးလိမ့္မယ္လို႕၊ အကာအကြယ္ေပးလိမ္မယ္ဆိုတဲ႔စိတ္ႏွင္႔ေမွ်ာ္လင္႔ခဲတယ္၊ဒါေပမယ္႔ၿမတ္စြာဘုရားရဲ့ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ႏွင့္ တိႆရဟန္းရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ  ၿပဒါးတလမ္းသံတလမ္းၿဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္၊မွန္းခ်က္ႏွင္႔ ႏွမ္းထြက္ မကိုက္ၿဖစ္သြားခဲပါေတာတယ္။

 ၿမတ္စြာဘုရားက တိႆမေထရ္ အား အာဂႏၱဳ ရဟန္းေတြကို ေႀကနပ္ေအာင္ ေတင္းပန္ ပါလို႔ မိ္ိိန္႔တဲ႔အခါ၊ တိႆရဟန္းက ၿငင္းတယ္ တပည္႔ေတာ္မွာ အၿပစ္မရွိဘူးဘုရား ဒါေႀကာင္႔ တပည္႔ေတာ္အေနနဲ႔ ေတာင္းပန္ စရာ အေႀကာင္းမရွိဘူးဘုရား မေတာင္းပန္ႏိုင္ဘူးဘုရား၊ အဲဒီ အာဂႏၱဳ ရဟန္းေတြကသာ တပည္႔ေတာ္ကိုဆဲတယ္ဘုရား၊ ဒါေႀကာင္႔ သူတ္ို႔သာလွ်င္ အၿပစ္ရွိတယ္ဘုရား လို႔ မ်က္စိဇံုမိတ္ၿပီး ၿငင္းပါေတာတယ္။

   အဲဒီေတာ အာဂႏၱဳကရဟန္း ေတြကပဲ “ဘုန္ေတာ္ႀကီးေတာ္မူေသာၿမတ္စြာဘုရား၊ ဒီ တိႆဆိုတဲ ရဟန္းဟာ အလြန္ ဆိုဆံုးမရခက္တဲ ပုဂၢိဳလ္၊ အလြန္ကို ေခါင္းမာတဲပုဂၢိဳလ္ ပါဘုရား” လို႔ ေလွ်ာက္ထားေတာ၊ ၿမတ္စြာဘုရားက “ခ်စ္သားတို႔ ယခုဘဝ မွာသာ ေခါင္းမာတာ၊ ဆိုဆံုးမရခက္တာ မဟုတ္ဘူး၊ ဟိုအတိတ္ကာလ ေဒဝီလ  ရေသ႔ဘဝႏွင္႔တံုးကလဲ ေၿပာရခက္ ဆိုရခက္ႏွင္႔ ေခါင္းမာတဲ ပုဂၢဳိလ္ၿဖစ္ခဲဘူးတယ္“ လို႔မိန္႔ေတာ္မူၿပီး တိႆရဟန္ရဲ့ အတိတ္ကာလဘဝက ေဒဝီလ ရေသ့ ေႀကာင္းကိုေဟာႀကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ (ဆက္ရန္)